44.

                    68

ELLER DELİYE HASRET

Eller deliye hasret, bizse akıllıya,

Gittikçe çoğalan neyimiz vardır.

Eri beğenmez olmuş varmış deliye,

Gittikçe çoğalan delimiz vardır.

Benden salık kınamayın kimseyi,

İnsanı insan yapan özünü bilmeyi,

Bizi canlılardan ayıran gülmeyi,

Kullandıkça çoğalan elimiz vardır.

Kendi bedeninde yapan ilk seferi,

İnsanın hayata karşı büyük zaferi,

Nefsine karşı durursa kendi neferi,

Gün geçtikçe çoğalan erimiz vardır.

Aklın savaştığı ile gözlerinki aynı,

Gözlerin savaştığı ile gönlünki aynı,

Olmazsa insanlıktan bir yol cayanı,

Gittikçe çoğalan serimiz vardır.

Gecekondular sanki şehrin tümörü,

Üst üste yattığı evde, yanar kömürü,

Yoksul halk boşa mı tüketir ömürü,

Acun dedikçe çoğalan dilimiz vardır.

İbrahim Acun

54.

                      99

   GÜRUHU NACİ SAYILIR

Eski izler gelir tarihte orta Asyadan,

Buralarda insanlık tarihi Naci sayılır.

Horasandan Hoydan Kafkaslardan,

Ahmet Yesevi dünyada Naci sayılır.

Karstan Malatya ordan Sivasa düşen,

Ödek Divrik yaylasına gelip yerleşen,

Anadoluda her bir millet ile dertleşen,

Hünkar Hacı Bektaşi Veli Naci sayılır.

Ayağın bastığı toprağı vatan bilmiş,

İnsanı sevmiş, herkese değer vermiş,

Gönül bahçesine girip güller dermiş,

Yunus Emre Taptık ile Naci sayılır.

İnsan sırrını çözen ona saldırmamalı,

Aklı zayıf olan kulun kandırmamalı,

Kulağına gelen her söze aldırmamalı,

Haydar Pir Sultan Abdal Naci sayılır.

Bulunmazsa kalb evinde bir lambası,

Allah için din için diye adam yakması,

Sivas’ı karıştıran kimse deli saçması,

Bunları gören Aşık Veysel Naci sayılır.

Kamillikte ben demek ardan sayılır,

Gözü bakıp görmeyen körden sayılır.

Acun deryasında yüzen candan sayılır.

Üstat Aşık Mahsuni Şerif Naci sayılır.

İbrahim Acun

55.

                        104

SABIRLA KORUK HELVA OLUR

Acele edenlerde sabır eğleşmez,

Sabırla koruk helva olur demişler.

Kim ki gözündeki merteği görmez,

Yadın gözünde çöp arar demişler.

Ademler alemi kör sersem görür,

Yarını düşünmez devranın sürür,

Aza kanaat etmez, çoğu görmüştür,

Sabırla dut yaprağı atlas demişler.

Son sözünü evvel söyleyen bilmez,

Alemin gözü var, kantar gerekmez

Bol bulsa da yağ vücuda sürülmez,

Sonuçta damlasın bulmaz demişler.

Kimi zengin, kimi fakir hangimiz, 

Bir araya dahi gelmez oldu ikimiz,

Allaha şükredelim iyi gitsin işimiz,

İyilikten mazarrat doğar demişler.

Acun der birinin ters gidecekse işi,

Bir bardak su içerkende kırılır dişi,

Savrukça para pul harcayan kişi,

Erinde el ele baş başa kalır demişler.

İbrahim Acun

56.

                      108

İNSANI CEHALET ZEHİRLER

Yalan dünya daim devranın sürer,

Dünya küfürle değil, zulümle biter,

Akıllı gördüğün, deli işittiğin söyler,

İnsanı zehir değil, cehalet zehirler,

İyilik var yarış, kötülük var sıvış.

Herkesin fikri aklına uyarsa karış,

Bilemediğin işler varsa bilene danış,

İnsanı zehir değil, cehalet zehirler,

Sel her seferinde kütük getirmez,

Hiç bir kimse cahil olmayı dilemez,

Cahil işe başlar, sonunu getirmez,

İnsanı zehir değil, cehalet zehirler,

Birinin sınırı biter, birinin başlar,

Aydınlık önce karanlığa çarpar.

Deli merak sarar, akıllı olan sorar,

İnsanı zehir değil, cehalet zehirler,

Acun canım feda olsun anlayana,

Çamur canına olsun yarı anlayana,

Günahını emanet etme okumayana,

İnsanı zehir değil, cehalet zehirler.

İbrahim Acun

57.

                        109

AKRAN AKRANINDAN AZAR

Yemişsiz ağaç gibidir, keremsiz kişi,

Düşünmez deli gibi söyler demişler.

Küçük olanlar, büyüğe bilemez dişi,

Akran akranından azar demişler.

Adam adam sayesinde adam olur,

Derviş tekkede, hacı mekkede olur.

İki odun eş olur, üç odun ateş olur.

Tencere kapağıyla kaynar demişler.

Beyni boş bırakma, boş düşünür,

Kızı boş bırakma kafası bölünür,

Öleceksen tek bir yar için ölünür,

İkinciye bir üçüncü olma demişler.

Bezekten bezme, kötü ile de gezme,

İnsan beşer her kusurunu görme,

Düşmanın da olsa yüreğinden silme,

Hırs gidince yüz kararır demişler.

Gerçek er olanı, gördüğün örter,

Her gerçek en az bir yalan besler,

Acun daraldıkça yüreği genişler,

Derdi çeken derman arar demişler.

İbrahim Acun

58.

                110

KÖTÜ GÜNÜM GEÇTİ GEL

Ne senden bana selam,

Ne benden sana kelam,

İşte düze çıktım balam,

Kötü günüm düştü gel,

Karıncanın karındaşı,

Kırk senedir yoldaşı,

İyi günlerin candaşı,

Kötü günüm geçti gel,

Acılar çektim yoktun,

Duydun de niye durdun,

Boşuna saçını yoldun,

Kötü günüm bitti gel,

Hiç mi merak etmedin,

Derdim nedir bilmedin,

Hatırımı hiç sormadın,

Kötü günüm geçti gel,

Acun var günlerin bil,

Geçmişi şöyle bir sil,

Gülen yüz var tatlı dil,

Kötü günüm düştü gel,

İbrahim Acun

59.

                        121

KİŞİ UMDUĞUNA KÜSER

Tecrübe önce lehe çalışır gözükür,

Yiğit düşe kalka büyür demişler.

Dikkat etmezsen aleyhe dönüşür.

Kişi umduğuna küser demişler.

İnsan kendi körlüğün bilmezken,

Kişiler ektiğini biçermiş erken,

Akıllı gördüğün hiç söylemezken

Deli duyduklarını söyler demişler.

Gerçek doğru gider, menzili kısar.

Gerçek nerde olsa yalana basar.

Yalanı ne kadar gizlesende sızar,

Yalan söz dikkati çeker demişler.

İnsan terbiyeyi ocaktan görmeli,

Acunum yar elinden zehir içmeli,

Her bir insan özün sözün bilmeli,

Düşenler arkadaşı arar demişler.

İbrahim Acun

68.

           149

AKILLIYA HASRETİZ

Cahil ile yemen aşı,

Yaşdaş ile taş taşı,

Akılsızlık yer başı,

Biz akıllıya hasretiz.

Cahil ile yeme balı,

Akıllılarla taşı çalı,

Cahil neylesin malı,

Biz akıllıya hasretiz.

Cahil cesareti yaman,

Kaç ondan aman aman,

Harcar su gibi zaman, 

Biz akıllıya hasretiz.

Ayak altına sersen halı,

Kesermiş bastığı dalı,

Kaldı at der bulsa nalı,

Biz akıllıya hasretiz.

Acun’un inmez başı,

Adam gibiyse yoldaşı,

İnsan olsun arkadaşı.

Biz akıllıya hasretiz.

İbrahim Acun

 69.

                  154

CAHİLDEN KORK ASLANDAN KORKMA

Cahilden kork, aslandan korkma,

Tüm insanları dürüst adil sanma,

Nihayet çiğ süt emmiştir insanoğlu,

Beşer kulun bir gün şaşar demişler.

Cahil dırı çalısıdır sakın dalaşma,

Cahil insan gül olsa da koklaşma,

Başı göğe erse, cahil yine cahildir,

Cahil düşünmeden söyler demişler.

Bundan sonra he demektir işimiz,

Bir araya gelmez oldu beşimiz,

Türlü kaza savar bilmem deyince,

Bilmem diyen uzun yaşar demişler.

Zengin zırnık vermez malından,

O sebepten olur tatlı canından,

Zengin aklını kullanmazsa yerinde,

Zenginlik bir gün batar demişler.

Acun ustaysan iyi bildiğini öğret,

Az konuşup iş yap, edep gözet,

Cahil cesareti pek yaman olur,

Cahille dolaşana deli demişler.

İbrahim Acun

          176

 ÖDEKİN DAĞLARI

Ödek Dağların ne yüce dağlar,

Ebem kuşağı kemerin bağlar,

Baharda suları coşkuyla çağlar,

Kürtükleri geçit vermedi billah.

Gömeri gölünde biter kamışlar,

Ne kadar uzasa vermez yemişler,

Kanımızı emene sülük demişler,

Dizimizde derman komadı billah.

Dolu pınarda boz armudun dibi,

Şemsi Dedem darda tutar talibi,

Gömeride ektiğim bitmez gibi,

Yılanlıda küşne yolmadı billah.

Ödek senin dağların ne büyük,

Güneyin Sövke, Kuzeyin Höyük,

Ondan mı başın yukarı dönük,

Daha aşağılara bakmadı billah.

Baydığına bakar Terzikayası,

Apaz sanki bir avucun ayası,

Havası suyu temizdir mayası,

Hıdırellez beni yormadı billah.

Ödek dağların her şeye değer,

Seni uzakta çok özledim meğer,

Acun gitmediğin yer var mı eğer,

Ayak basmadığın kalmadı billah.

İbrahim Acun

 E-mail: ibrahimacun@yahoo.com

             ibrahimacun@ttmail.com