ÖDEK KÖYÜ İNTERNET SİTESİ : CAFER KARŞI ŞİİRLERİ

E-mail: mailadmin@odek-koyu.com  Copyright  © Her Hakkı Saklıdır. İzinle sitedeki yazılardan alıntı yapılabilir. Sitedeki yazıların sorumluluğu yazarına aittir.     


 


Web Page Wizard

USTAMA (*)

 

Büyükler karar vermişler;

Yaşadıkları yer küçük diye,

Yer seçilmiş

Aktarla

Koyulmuşlar çalışmaya.

Kırk baş küflet

Ama ne çalışma!

Köleler gibi…

Eh;

Ne de olsa şöhretli aile

Büyük küçük

Çoluk çocuk

Gelin kız

Ya biz?

Ben üç buçuk

Sen on.

Usta

Verdiler bize de

Taş taşımak için

Bir katır.

Büyükler kadar çalışırdık

Harıl harıl

Küçük bir hatadan

Yediğimiz dayaklar

Usanırdık

Sıcaktan yorgunluktan,

Bitkin düşer vücut

Dayanamazdı yalın ayaklar

Bir yıl sonra evin

Yapıldı bir bölümü

Öyle büyük sanmayın

Yalnızca bin metre kare.

Ne de olsa içinde

İnsanlar,

Büyük, küçük baş hayvanlar

Hepsi bir arada yaşayacaklar.

Usta

Baharda seni çoban yaptılar.

Eh;

Yaşın on bir oldu,

Büyüklerin güvenini kazandın

Verdikleri sorumlulukta ne vardı ki?

Yalnızca dört yüz koyunu otlatmak.

Ben mi?

Ben de güvenlerini kazanmışım ki

Yirmi yürümez

Ayakları topal

Alata.,

Beş dana.

Günler geçti

Evin diğer binlik bölümü de bitti.

Yıl bin dokuz yüz elli beş

Aile reisimiz hani kel olan

Kasabadan fotoğrafçı getirdi

Kırk baş insanı bir arada görüntüledi.

Anımsadın mı

Ön sırada

Dizi yırtık sen

Boynu bükük ben

Diğerleri farklı mı sanki?

Sonradan adını sefiller koyduğumuz

Fotoğraf.

Usta

Yaşa göre iş verilmezdi

Dayanılmazdı ki isyan ettin

Büyüklerine

Ben gurbete gideceğim,

Ve gittin.

Büyüklerimiz bize kızsa da

İyi haberini alıyoruz.

Matbaacı çırağı olmuşsun

Ne olduğunu bilmiyorum

Ama.

Usta

Buradan kurtuldun diye seviniyorum.

Ne yapıyorsun diye soruyorsun?

Ben mi ne yapıyorum

Yine alata yaymak,

Tarla sulamak,

Çift sürmek,

Gibi

Daha gideli beş yıl oldu

Ne çabuk unuttun,

Buradaki yaşamı?

Usta

Biliyorum

Unutmadın

Unutamazsın

Usta.

Bu sorunla bana sinyal verdin

Sen de gel diye

Ve Karar verdim

Gideceğim.

Zor bir günden sonra

Çıktım yola.

Yıl bin dokuz yüz altmış.

Gurbetteyim

Üç yıl öğrencilik

Sonunda

Senin iş yerine yakın

Bir iş yerinde

Tezgahtarlık

En mutlu yıllarım

Tezgahtarlıktan sonradır.

Çünkü;

Artık senin bulunduğun

Sofrada

Bana da yer veriyorsun

Ve diyorsun ki

“Sen büyüdün artık,

Sofrada sana yasak yok.

İyiyi kötüyü ayırt edecek yaştasın.”

Ve ekliyorsun

“Haydi iyiliğimize.”

Bana ilk rakı kadehini

Verdiğin günü

Hatırlıyorum.

Senin yüce kişiliğinin

Altında yatan

İnsani anlayışından geliyor

Beğenmediğin hareketlere

Bakışın yetiyordu.

Seni övmek için yazmıyorum.

Öğretmek senin özünde var.

Bunu sende gördüğüm

Ve herkese

Örnek olsun diye yazıyorum.

Sohbetlerinde anlatırdın:

Gurbete gelişindeki

Tren yolculuğunu.

Saf ve dürüst anlatışın

Elinle tarifin.

Çarığının

Nasıl büzülüp

İstasyondan

Mermerci Han’a

Çorapla geldiğini

Usta.

 

 

Cafer Karşı

 

 

(*) Bu şiir Cuma Karşı’nin 03.Ekim.1988 tarihinde aramızdan ayrılıp ebediyete intikal ettiği ay içinde (Kasım başlarında) yazılmıştır.

 

 

 

 


 Bu sayfanın son güncelleme tarihi: 03-11-2006

 

   

  bottom