ÖDEKLİ OZAN KASIM KARŞI                      1959 DİVRİĞİ/ÖDEK  2004 ANKARA        OZANIN ŞİİRLERİ (*)

1959 yılında Ödek Köyünde dünyaya gelmiştir. Babası Gazi ve Annesi Asiye’dir. Ödek Köyü İlkokulunu bitirmiştir. Küçük yaşta iken rahatsızlık geçirmiş ve tekrar sağlığına kavuşmuştur. Babasının 1973 yılında vefat etmesi üzerine 1974’te ailece Ankara’ya göç etmişlerdir. Orta Okul ve Lise tahsili olarak Ankara Mamak Lisesini bitirmiştir. Küçük yaştan beri saz çalmaya meraklı olduğundan annesi kendisine bir saz almış ve kendi kendine bağlama çalmasını öğrenmiştir. Şiirler yazmaya ve besteler yapmaya başlamıştır. Yüzlerce şiiri ve onlarca bestesi bulunmaktadır.

1984 yılında Vakıflar Bankasında veznedar olarak işe başlamış ve 15.Temmuz 2004 tarihinde buradan emekli olmuştur. 1986 yılında Hacıbektaş’lı Naciye Kırmacı ile evlenmiş, Sinem, Çağdaş ve  Çağlar adında 3 çocuğu olmuştur. Bir günlük emekli iken yakalandığı kansere yenik düşmüş ve genç yaşta 16 Temmuz 2004 günü Hakkın rahmetine kavuşmuştur. Çevresinde çok sevilen  ve  genç yaşta kaybettiğimiz Ozanımızın şiirlerinden bazıları aşağıda verilmiştir.

Dünyaya bir gün gelenler, bir gün olur giderler. Doğanın kanunu böyle.  Aramızdan erken ayrılan Ozan Kasım, sağlığında yazmış olduğu şiirlerle bizlerin arasında yaşıyor yine. Kasım bunu başarmış. Kendisini unutturmamak bir yana, işte benim mirasım diyerek yazdığı şiirlerini teselli olsun diye bizlere bırakmıştır.

Doğum ölüm bir kapıdır açılan,

Oradan geçerler sultanla çoban,

Dünyaya ne kadar da yapışırsan,

Seni ondan koparır çarkı devran. - Acun

Kendisini daha iyi ifade eden ve edebi kişiliği ile ozanı bizlere tanıtan eserlerini sitemizde yayınlayarak bizlerle paylaşan  değerli eşleri Naciye Karşı hanımefendiye teşekkür ederiz.

GARİP  ÇOBAN

Bahar  geldi yine yayla zamanı

Yozunu yaylaya çek garip çoban

Eksik olmaz yüce  dağın  dumanı

Sürüye dikkatli bak garip çoban.

İlkbaharda  dağlar çiçek açınca

Yaylacılar yaylalara çıkınca

Kar yatağını kör duman basınca

Yaylaya vaktinde git garip çoban.

Sürü gelir yorgun yorgun kuşluğa

Yarı aç yarı tok gürneşir koyunlar

Kim dayanır susuzluğa, açlığa

Azıcık merhamete gel garip çoban.

Vakit gelip geçti üçü çoktan

Sürüyü kaldır artık yataktan

Geri dön yaylaya gölge bastıktan

Sürüyü dikkatli yay garip çoban.

Akşam olur, koyun kuzu meleşir

Ana yavru birbiriyle eşleşir

Kimi koyun kuzuyu almaz, kimi emişir

Sürüyü dikkatli say garip çoban.

Ayın şavkısı da parlar uzaktan

Geceyi gündüze çevirir hiç yoktan

Kurtlar da fırsat kollar açlıktan

Kasım der tedbirli ol garip çoban.

14.7.1975

Kasım Karşı

SEVGİLİM    

Senelerdir hasretinle yanarım                      

Yana yana yar ben seni ararım,                    

Bulanaca uçan kuştan sorarım 

Yıllardır seni beklerim sevgilim. 

Yar seni sevdim, sana inandım                               

Yetmez mi çektiğim  çile nazlım,                  

Seni rüyamda yanımda sandım 

Günlerdir seni aradım sevgilim.  

Gece hayalimde gündüz işimde 

Seni görüyorum her an düşümde,                          

Yoruldum, koşamam artık peşinde                        

Kasım der, usandım, dön gel sevgilim. 

21.7.1975                    

Kasım Karşı 

SEVDİĞİM

Gurbet ellerinde hergün ağlarım,

Aşk ateşi ile sinemi dağlarım, 

Seninle aramızda kopan bağlarım, 

Birleşemez oldu, neden  sevdiğim.

Hani bana söz vermiştin, durmadın,

Sözünde durup ta beni görmedin, 

Yattım hastahaneye halim sormadın,  

Benden bu kadar mı bezdin sevdiğim.   

Aşk ateşi çok yakarmış, inandım,       

Meğer aşkla seveni ben deli sandım, 

Sevdiğim senin aşkına kandım,                     

Hani kalbin bendeydi, niçin aldın sevdiğim.  

Yalancı sevdiğim,artık inanmam sana,

Kasım der ki, ne çileler çektirdin bana, 

Güzelsin diye bağlandım sana, 

Çektirdiğin acılar yetmedi mi bana, Zalim sevdiğim.....

24.5.1975

Kasım Karşı

DERDİMİN DERMANI

Garip bülbül gibi figan ederim,

Derdimin dermanı var mıdır benim.

Tabip şifa bulsa gülmez kaderim,

Derdimin dermanı yar mıdır benim.

Yurdumun düzeni temelden bozuk,

Bilinçsiz geçen ömrüme yazık,

Yavana muhtacız, gelmedi azık,

Teleflikle geçiyor günlerim benim.

Kasım der ki, ben bir garip yoksulum,

Acep ne olacak bu garip halım,

Şu yalan dünyada eksilmez zülum,

Dostumdan çok düşmanlarım var benim.

12.4.1976

Kasım Karşı

SELAM OLSUN

Ben gidersem bu ellerden

Kalanlara selam olsun

Hatırımı esen yelden

Soranlara selam olsun

   Yalan Dünya kime kalmış

   Konup, göçen nasbin almış

   Kimi ağlayıp, kimi gülmüş

   Duranlara selam olsun

Eşe, dosta olsa ayan

Birgün öldüğümü duyan

Göz yaşıyla tenin yuyan

Nazlı yare selam olsun

   Garip Kasım heder olmuş

   Gül gibi sararıp solmuş

   Bu diyardan gider olmuş

   Can ciğere selam olsun

Selam olsun, selam olsun

Can ciğere selam olsun,

   Nazlı yare selam olsun

   20.6.1986

   Kasım Karşı

YETMEZ Mİ

Küçük yaştan beri çile çekerim

Bunca yıldır çektiklerim yetmez mi

Günden güne her gün artar kederim

Senelerdir çektiklerim yetmez mi

   Bir gelin ki, allı-pullu süslenir

   Bir söz olur hemen kendi üslenir

   Deli gönül şu zalime seslenir

   Bir kötüye bir tokat yetmez mi

Bir ağaç ki, yaprakları dökülmüş

Bir fidan ki, Ta...kökünden sökülmüş

Bir tohum ki, ham toprağa ekilmiş

Bir sabana bir çift öküz yetmez mi

   Bir bahçe ki, çiçeklerden geçilmez

   Vakti gelmeyince bülbüller ötmez

   Sağlamı dururken çürük seçilmez

   Bir toprağa bir yudum su yetmez mi

Bir sürü ki, yaylalarda otlanır

Bir tiken ki, ayağına saplanır

Bir koyun ki, her cefaya katlanır

Bir sürüye bir tek çoban yetmez mi

Bir yuva ki, dağ başına kurulmuş

Etrafına tikenli del sarılmış

Bir toprak ki, çiçeğine darılmış

Bir kuş için bir tek yuva yetmez mi

Bir ateş ki, yanmayınca tüter mi

Çile çeken garip bülbül öter mi

Kasım der ki, bu hasretlik biter mi

Senelerdir çektiklerim yetmez mi

   10.11.1986

   Kasım Karşı  

YALAN DÜNYA

Dünya dedikleri hayale sığmaz

Hayaller içinde kalasın dünya

Bu yalan dünya kimseye kalmaz

Yalanlar içinde yanasın dünya

Cennet dedikleri yalan dünyadır

Acıyı çeken garip bünyedir

Varlıkları belli eden künyedir

Cennetin olmuş, cehennem dünya

Kasım der ki, bu dünyadan usandım

Yalan dünyayı bir cennet sandım

Hayalcı, yalancı dünyaya kandım

Hayaller içinde kalasın dünya

   3.10.1986

   Kasım Karşı

İLKBAHAR

Gün dönümü, mart kapıya dayandı

Sıcak vurdu, toprak yine uyandı

Bahar geldi, yeşilliğe boyandı

Özlemini çektiğim canım ilkbahar

   Neşeyle, coşkuyla oynar çocuklar

   Cıvıl cıvıl ötüşüyor hep kuşlar

   Eriyor, kar ve buz, akıyor sular

   Burcu burcu tüten canım ilkbahar

Coşmuş sularında çağlayıp akar

Azmış nehirlerin hep söküp yıkar

Meleşir koyun, kuzu yaylaya çıkar

Gülüm, gülüstanım canım ilkbahar

   Toprak çiçek açmış, süslenir dağlar

   Ağarmış dalları yeşildir bağlar

   Coşkun suları da inleyip çağlar

   Gönlümün sultanı, canım ilkbahar

Sen gönlümde açan türlü çiçeksin

Doğaya hayat veren hep sensin

Kasım der ki, beni mutlu edersin

Gönlümde açan gülüm ilkbahar...

   5.3.1985

   Kasım Karşı

BENDEN

Dar günümde dost düşmanım

Teker teker kaçtı benden

Genç yaşımda tüm saçlarım

Ağarıp ta uçtu benden

   O büyüklük taslayanlar

   Kalbinde kin besleyenler

   Benden bir iş isteyenler

   Yol gösterip, kaçtı benden

Elimden bir tutan yoktur

Gaybetimi eden çoktur

Kimi avukat, kimi doktor

Öğüt verip, kaçtı benden

   Ne bir selam veriyorlar

   Ne halimi soruyorlar

   Ne de gelip, gidiyorlar

   Bilmem ki, ne isterler benden

Hep böyle mi kalacağım

Dert yükü mü olacağım

Kederimden öleceğim

Kasım der, ne beklerler benden

   6.7.1985

   Kasım Karşı

ÇİLEM VARMIŞ

Bu dünyaya geldim amma

Çekilecek çilem varmış

Kadere kul oldum amma

Çekilecek çilem varmış

   Bu dünyanın tüm çilesi

   Sanki bana ait hepsi

   Bitmez artık işkencesi

   Çekilecek çilem varmış

Bu dünyaya niye geldim

Bitmez çilem artar derdim

Ne gün görüp, ne de güldüm

Çekilecek çilem varmış

   Her derdin çaresi olma

   Hayat uzun, ömür kısa

   Deli gönlüm eder tasa

   Çekilecek çilem varmış

Nice dertleri çekerim

Kasım der, artar kederim

İflah olmaz bu bedenim

Çekilecek çilem varmış

   10.7.1985

   Kasım Karşı

NE FAYDA

Şu dünyanın cefasından usandım

Derdimin dermanı olsa ne fayda

Çektiğim çileler bitecek sandım

Gönlümün sultanı olsan ne fayda

Kalbim kırık, gönlüm yine yaralı

Kader böyle, alın yazım karalı

Dostlarım da hatırımı soralı

Baş yastıkta, gözüm yolda ne fayda

Ömrümün sonu da hüsran olunca

Ölmeye razıyım, çilem dolunca

Nazlı yarim saçlarını yolunca

Kasım der ki, ağlasa ki ne fayda

   1.3.1985

   Kasım Karşı

ÇALIŞ DOSTUM

İşsiz güçsüz durulur mu

Çalış dostum, ekmek için

Durmayla iş bulunur mu

Çalış dostum, ekmek için

   Zamanını harcama boşa

   İşine git, koşa koşa

   Kazancınla mutlu yaşa

   Çalış dostum, sevmek için

Cahillikten kurtulmanın

Sağlıklı ve mutlu olmanın

Yaşı yoktur okumanın

Çalış dostum, bilmek için

   İnsanlığa hizmet eyle

   Kötülüğe fırsat verme

   Haksızlığı hiç hoş görme

   Çalış dostum, gülmek için

Kasım der ki, işim yoktur

Çaresizim derdim çoktur

Gideceğim yer topraktır

Elbet bir gün ölmek için

   8.1.1985

   Kasım Karşı

SOĞUK GÜNLER

Şu soğuk günlerin çekilmez gahrı

En sıcak yer bile, sankiye ayaz

Bu kışta insanın taşıyor sabrı

Altı buz, üstü kardan bembeyaz

Böyle bir kış olmasını dilemem

Tabiatın kanunu bu, bilemem

Kapandı yollarım kardan gelemem

Yürürken yollara ederim niyaz

Ellerim çatladı kuru soğuktan

Sular dondu, akmaz oldu oluktan

Odun, kömür alamadık yokluktan

Kasım der, Allah’ım nerede bu yaz

   25.2.1985

   Kasım Karşı

Y A N A S I Y A

Nice  bayram gelir geçer

Acı, tatlı anısıyla

Türlü dertler çiçek açar

Unutulmaz sızısıyla...

   Kimi küsmüş kaderine

   Kimi yanmış kederine

   Kimi de yakışmış yerine

   Meler gelir kuzusuyla...

Kötülükler unutulmaz

Silsem aklımdan hiç çıkmaz

Düşenin de dostu olmaz

Kader alın yazısıyla...

   Karşı’yım ben kötülüğe

   Bunca küskünlükler niye

   Dar günümde bir dost diye

   Hep ararım yanasıya...

               20.6.1985

               Kasım Karşı

D E M E Z

İnsan olan her cefaya dayanır

Yüklesen çileyi, çekemem demez

Ekmek için renkten renge boyanır

Ecel şerbetini içemem demez

   Çelik gibi kuvvetlidir bileği

   Kalbi temiz, sevgi dolu yüreği

   Çalışarak mutlu olmaktır dileği

   Sir-at köprüsünden geçemem demez

Akıl fikir birbirinden üstündür

İlim, irfan senin gerçek dostundur

Biçare insanlar niye küskündür

İnsan ektiğini biçemem demez

Hayatın cilvesi hiç belli olmaz

   Çekersin çileyi tükenmek bilmez

   Kasım der, bu dünya kimseye kalmaz

   İnsan ahirete göçemem demez

               12.3.1985

               Kasım Karşı

YETMEZ GİBİ

Kader bana tuzak kurmuş

Sanki çilem yetmez gibi

Dert, bela hep beni bulmuş

Sanki çilem yetmez gibi

   Herkes beni kekeliyor

   Gücü yeten tepeliyor

   Dost akraba tikeliyor

   Sanki çilem yetmez gibi

Sabır ver bana Allah’ım

Kimsede kalmasın ahım

Bilmem ki nedir günahım

Sanki çilem yetmez gibi

   Kasım der ki hal böyledir

   Dert insanı hep söyletir

   Gelen geçen bir taş vurur

   Sanki çilem yetmez gibi

   Dost, akraba bir taş vurur

   Sanki çilem yetmez gibi

               15.3.1985

               Kasım Karşı

ANAM

Yıllarca bitmedi çektiğim çile

Anlayan olmadı halimden anam

En yakın dediğin gardaşım bile

Ekmeğimi aldı elimden anam

Gurbete geldim ki, bir yuva kuram

Derdim bin bir çeşit, sağılmaz yaram

Nerden bileyim ki ben, gelmiş sıram

Gayrı korkmaz oldum, ölümden anam

Bir an olsun, sizden ayrı kalmadım

Ömrüm boyu çalışmaktın yılmadım

Bin bir çile çektim, iflah olmadım

Ölsem de kurtulsam, derdimden anam

Babama söyleyin bana kızmasın

Dost, düşmanlar halimize gülmesin

Emmilerim birbirine düşmesin

Dünya malı için, değer mi anam

Gardaşlarım bana düşman oldular

Yıllarca benden hep ayrı kaldılar

Kurulu düzenimi de  yıktılar

Sebebini onlardan sorasın anam

Sağ iken selamı kestiler benden

Ne farkları kaldı ki onların elden

Bahtım karaymış benim ezelden

Ölürsem mezarıma gelesin anam

Telef oldum, yoksulluğu bilirim

İçin için bu çileyle eririm

İflah olmaz, ben bu dertle ölürüm

Ak südünü helal edesin anam

Gardaşlarım çağlarımı döverler

Ölüsüne, dirisine söverler

Ben ölmeden eşimi de kovarlar

Çocuklarımı yuvaya veresin anam

Emmilerim yanıma hiç gelmezler

Gardaşlarım halimi de sormazlar

Kil-toprak yiyen serseri derler

Sen de muhannetsiz* kalasın anam

Kasım der, Allah’ım bu nasıl kader

Çaresiz bir derde düşmüşüm meğer

Beni hatırlamak istersen eğer