ÖDEKLİ ŞAİRLER - OZANLAR

KASIM KARŞI’NIN ŞİİRLERİ (*)

İBRAHİM ACUN'DAN ŞİİRLER:

ABDULLAH ÇİÇEK ŞİİRLERİ:

ŞİRİN KÖYÜM

Dağlarıyla, taşlarıyla

Gökte uçan kuşlarıyla

Benzeri yok, her yeriyle

Benim güzel şirin köyüm

Etrafında sıra dağlar

Eteğinde yeşil bağlar

Soğuk sular durmaz akar

Benim güzel şirin köyüm

İsli, paslı çırasıyla

Lüks, fener, lambasıyla

Benzin, ispirto, gazıyla

Benim güzel şirin köyüm

Yufka, omaç, ekmeğiyle

Kömbesiyle, böreğiyle

Eriştesi, çöreğiyle

Benim güzel şirin köyüm

Kışın ağıl ahırla

Karda, buzda çamurla

Yazı beklerler kahırla

Benim güzel şirin köyüm

Kışlık giral kavurmasıyla

Çedeneli kavurgasıyla

On iki imam aşuresiyle

Benim güzel şirin köyüm

Kışın kar, ayaz ile

İlkbahar gelir naz ile

Yazın harman toz ile

Benim güzel şirin köyüm

Hanıyla hancısıyla

Misafiri, yolcusuyla

Dağda keklik avcısıyla

Benim güzel şirin köyüm

Çetindir köyün işi

İşten ayık kalmaz başı

Yenmez hilebazın aşı

Benim güzel şirin köyüm

Köyde eksik olmaz işler

Sıra sıra dizilmişler

Köy işinden hep yılmışlar

Benim güzel şirin köyüm

Kışın eksik olmaz kar-ı

Gelini, kızı, dokur halı

Arı çiçek yapar balı

Benim güzel şirin köyüm

Kışın halı, yastık dokur analar

Ağıl, ahır işlerini yapar babalar

Çeyizlik hazırlar tüm kızlar

Benim güzel şirin köyüm

Nazlı akar suları

Serin, soğuk pınarı

Yüksektir dumanlı dağları

Benim güzel şirin köyüm

Geleneği, göreneği ile

Örf ve adet örneğiyle

Çoban evi, perneğiyle

Benim güzel şirin köyüm

Çayır ile merasına

Serin yüksek yaylasına

Hayranım ben her yerine

Benim güzel şirin köyüm

Soğuk sular durmaz akar

Dağları birbirine bakar

Çiğdem, nevruz boyun büker

Benim güzel şirin köyüm

Kilimiyle, halısıyla

Yün çorabı, yastığıyla

Heybesiyle, çantasıyla

Benim güzel şirin köyüm

Davul ile zurnasına

Simli salta sırmasına

Renkli ipek yazmasına

Benim güzel şirin köyüm

Bulgurundan hediğine

Kuru ağaç kütüğüne

Kerme, basma tezeğine

Benim güzel şirin köyüm

Tavuğundan horozuna

Kangal, kengel sakızına

Şarabından rakısına

Benim güzel şirin köyüm

Kuru söğüt dikmesiyle

Kavak, selvi kesmesiyle

Üzüm, şerbet ezmesiyle

Benim güzel şirin köyüm

İğnesinden, ipliğine

Bülbülünden, kekliğine

Kuzoğlaktan, yemliğine

Benim güzel şirin köyüm

Dağlardaki çiçeğiyle

Tarlasında köceğiyle

Mastalı meceğiyle

Benim güzel şirin köyüm

Yoncasıyla, arpasıyla

Yulaf, çavdar, burmasıyla

Hernik olmuş tarlasıyla

Benim güzel şirin köyüm

Otundan, burmasıyla

Görengeyle, hurmasıyla

Gölde kamış kırmasıyla

Benim güzel şirin köyüm

Ekiniyle, arpasıyla

Çaşır, keven burmasıyla

Unu, bulguru, yarmasıyla

Benim güzel şirin köyüm

Tarla süren çütçüsüyle

Ekin çeken sapçısıyla

Irgatıyla, honcusuyla

Benim güzel şirin köyüm

Çaşır ile keveniyle

Harmanda sap süreniyle

Sokuda bulgur döveniyle

Benim güzel şirin köyüm

Tarlasında ekini

Loda yapmış yükünü

Herk eylemiş çütünü

Benim güzel şirin köyüm

Tarlasında kara saban

Değil bunlar bana yaban

Başımı alıp nere gidem

Benim güzel şirin köyüm

Durmadan çalışırlar

Birbiriyle yarışırlar

Bazen olur dövüşürler

Benim güzel şirin köyüm

Kağnısıyla, katırıyla

Tırpanıyla, satırıyla

Yardım sever hatırıyla

Benim güzel şirin köyüm

Öküzüyle, ineğiyle

Evcil sefil bineğiyle

Parazitle, sineğiyle

Benim güzel şirin köyüm

Çobanı var abasıyla

Damda tüten bacasıyla

Dirgeniyle, yabasıyla

Benim güzel şirin köyüm

Koyun ile kuzu ile

Gelini ile kızı ile

Baharı ile yazı ile

Benim güzel şirin köyüm

Aşığı ile sazı ile

Ördek ile kazı ile

Tavşan ile tazı ile

Benim güzel şirin köyüm

Koyunuyla, kuzusuyla

Koçu ile keçisiyle

Oğlak ile toklusuyla

Benim güzel şirin köyüm

Nalbantıyla, baytarıyla

Öğretmeni doktoruyla

Çeşit çeşit faktörüyle

Benim güzel şirin köyüm

Yazın günün sıcağında

Ter çıkar ta..tırnağında

Bir de bebek kucağında

Benim güzel şirin köyüm

Yavrusu var beşikte

Anası hep iş peşinde

Kimse durmaz bu çocuğun başında

Benim güzel şirin köyüm

Bazen olur aç kalırlar

Hastalar çaresiz ölürler

Parasızdır bizim köyde mezarlar

Benim güzel şirin köyüm

Gece gündüz çalışırlar

Yorgun uykusuz kalırlar

Aç, susuz perişan olurlar

Benim güzel şirin köyüm

Tüm tüm tüter ireyhan

Nergiz, narpuz, ısırgan

Madımakla koşguzdan

Benim güzel şirin köyüm

Sürsülüğü alıcı ile

Kuşburnusu, karamlığı ile

İğdesiyle, çalısıyla

Benim güzel şirin köyüm

Sürsülükten latiğine

Yoğurt, ayran katığına

İkme, yayık tuluğuna

Benim güzel şirin köyüm

Davarıyla, malıyla

Taşlı, tozlu yoluyla

Ayranıyla, yağıyla

Benim güzel şirin köyüm

Kuş üzümü, sütünden

Yumurtası etinden

Besin kaynağı otundan

Benim güzel şirin köyüm

Asma ile ardıcı

Pelit, mazı, armudu

Yer elması, tortusu

Benim güzel şirin köyüm

Sulu sulu meyveler

Türlü türlü sebzeler

Daha neler neler

Benim güzel şirin köyüm

Çeşit çeşit böcekler

Büyük küçük sinekler

Kan emici sülükler

Benim güzel şirin köyüm

Dağda gezer arılar

Petek petek balı var

Her çiçekten bal arar

Benim güzel şirin köyüm

Bahçesiyle, bağları

Yemyeşildir dağları

Serin, soğuk suları

Benim güzel şirin köyüm

Akıllıdır köy kızları

Güzellerdir yok benzeri

On parmakta on hüneri

Benim güzel şirin köyüm

Delikanlı gençleri

Çalışmaktır işleri

Herkes sever askeri

Benim güzel şirin köyüm

Bana uzak değil köyümün sesi

Çalışır, didinir onların hepsi

Ne gündüzleri belli ne de gecesi

Benim güzel şirin köyüm

Kasım der ki, şirin köyüm

Sana olmuyor doyum

Bilmem ki, seni nasıl anlatayım

Benim güzel şirin köyüm

Bilmem ki seni nasıl anlatayım

BENİM GÜZEL ŞİRİN KÖYÜM

10.8.1983

Kasım Karşı

DELİ DAĞ DERLER

Deli dağ derler, yüksek bir yayla

Enginden yükseğe uçuşun kuşlar

Çıkıp o yaylaya göçünü eğle

Garip bülbül gibi ötüşün kuşlar

Deli dağ derler, dumandır başı

Çıkıp o yaylada yarsiz neyleyim

Acep eksilir mi gözümün yaşı

Benden yare selam söyleyin kuşlar

CEVİZ ile ÖDEK KÖYÜN arası

Unutulmaz Deli dağın yarası

Olsa noğlur iki köyün merası

Kasım der, eski dert yeniden başlar

12.5.1983

Kasım Karşı

B E N İ M

Çoktan beri hastayıdım bilmedim

Soğuk algınlığı bu, geçer dedim

Geçici hastalık diye önemsemedim

Aldı gitti benliğimi ser benim

Günden güne yaralarım azıyor

Zalım tabip raporumu yazıyor

Yavrularım arı gibi sızlıyor

Vücudumda zehirlenmiş kan benim

Bilirim derdimi, olmuşum kanser

Ne ülsere, ne de vereme benzer

Azrail çevremde dolaşıp gezer

Yolculuk var, perişandır hal benim

Kanser olan amaliyaat olur mu

Ecel gelmeyince insan olür mü

Şu yalan dünyada kimse kalır mı

Yol üstünde mezar yerim var benim

Kanser dedikleri ölümden beter

Ölmeye razıyım, çektiğim yeter

İnleyi inleyi eriyip biter

Vücudumdan uçup giden can benim

Yavrularım boynu bükük ağlıyor

Nazlı yarim karaları bağlıyor

İki gözü iki çeşme ağlıyor

Yavaş yavaş solup giden gül benim

İnilerim derdime çare bulunmaz

Düşenin dünyada hiç dostu olmaz

Kasım der, bu dünya kimseye kalmaz

Zalım felek, ya güldür ya canımı al benim

Divriği ÖDEK KÖYÜ, Sivas’tır ilim

Kırılsa ellerim, kopsaydı dilim

Baksaydım solmazdı, genç yaşta gülüm

Senin gibi nice gençler öldü HALİL’im

16.8.1982

Kasım Karşı

KÖYÜM BENİM MEKANIMDIR

MEKANIM

Divriği’ye giderim, yolum yokuştur

Kara tren beni köye kavuştur

Beni bu ellerden gayrı savuştur

Köyüm benim mekanımdır, mekanım

Kuşları var, cıvıl cıvıl ötüşür

Çiçekleri çeşit çeşit kokuşur

Dağları var birbirine bakışır

Köyüm benim mekanımdır, mekanım

Kimsem yoktur, şu Ödeğin içinde

Kalmamıştır gayrı köyde geçimde

Soğuk suyu, çağlar ağlar biçimde

Köyüm benim mekanımdır, mekanım

Evleri var, farelere yurt olmuş

Bahçesi var gülleriyle hep solmuş

Kasım’ın gözleri yaş ile dolmuş

Köyüm benim mekanımdır, mekanım

2.12.1977

Kasım Karşı

60 ÖDEK SILA TÜRKÜSÜ

Kısmet olur Ödek köyüne varırsam,

Karşıgilin hanesini bulup kalırsam,

Köyün başındaki evlerini tanırsam,

Öreni Teknecikten aşar giderim.

Ödek karşısında memet ile orta dağı,

Sağda korusuyu, solunda türkeli bağı,

Almaya kekik kokan konakgörmez yağı,

Sivriyi, delikli kayayı aşar giderim.

Ödekin her şeyi özel, kızları güzel,

Ben de birini sevmiştim çok ezel,

Güz gelip koruda yaprakla gazel,

Toplar dörtkapıdan aşar giderim.

Gömeri alıç armuduna doyum olmaz,

Ören ahçır karamlığının eşi bulunmaz,

Tanrı vergisidir Ödek’e, sahip sorulmaz,

Doyasıya yer gölbaşından aşar giderim.

Acun, Ödek’i bir gün gelir görürsem,

Pirsultana Tekkeye yüzüm sürürsem,

Kaderimde varsa burada ölürsem,

Dostlarımla ağtarlaya aşar giderim.

İbrahim Acun

176 ÖDEKİN DAĞLARI

Ödek Dağların ne yüce dağlar,

Ebem kuşağı kemerin bağlar,

Baharda suları coşkuyla çağlar,

Kürtükleri geçit vermedi billah.

Gömeri gölünde biter kamışlar,

Ne kadar uzasa vermez yemişler,

Kanımızı emene sülük demişler,

Dizimizde derman komadı billah.

Dolu pınarda boz armudun dibi,

Şemsi Dedem darda tutar talibi,

Gömeride ektiğim bitmez gibi,

Yılanlıda küşne yolmadı billah.

Ödek senin dağların ne büyük,

Güneyin Sövke, Kuzeyin Höyük,

Ondan mı başın yukarı dönük,

Daha aşağılara bakmadı billah.

Baydığına bakar Terzikayası,

Apaz sanki bir avucun ayası,

Havası suyu temizdir mayası,

Hıdırellez beni yormadı billah.

Ödek dağların her şeye değer,

Seni uzakta çok özledim meğer,

Acun gitmediğin yer var mı eğer,

Ayak basmadığın kalmadı billah.

İbrahim Acun

151

YARADILIŞIM

Ben dünyada değilken de gene var idim.

Gah kar oldum, gah yağmur gibi indim,

Kimse bilmez hangi donla geldim amma,

Bugün alnıma yazılmış yazıyla geldim.

Benim bedenim sanki yap boz hamuru,

Toprağım kilden, madendendir çamuru,

Katılmış nisan yağmuru mayama amma,

Bugün Adem olup vücuda öyle geldim.

Şekilde sıvı idim, katı idim, gaz idim,

Bazen ağaç idim, böcek idim, bal idim,

Kaç bahar, yaz geçti bilmem amma,

Bir kış günü Seher’den doğup geldim.

Göçeceğim dünyadan kalmasın vebal,

Ben bilirim benden öncekini her hal,

Yarın ne olacağımı diyemem amma,

Bugün Acun adıyla büyüdüm geldim.

İbrahim Acun

143

BEN OLDUM

Ödek’te doğdum dedim, valla dediler,

Seher’den oldum dedim, ala dediler,

Müslüm oğluyum dedim, rana dediler,

Dünya yalan, gerçek yine ben oldum.

Çiftçi olan babama yardım ederken,

Çok sevdim okumayı söktüm erken,

Okulda başarıyı yakaladım derken,

Okumaya köyden göçen ben oldum.

Köyden başkente gelmiştim bıyıl,

Cebeci orta okuluna başladım o yıl,

Allahım sen beni bari başarılı kıl,

Gayretten iftihara geçen ben oldum.

Acun kolej-kuleli sınavına girmiştim,

İkisini de kazandım, koleji seçmiştim,

Koleji üçüncü dereceyle bitirmiştim,

On sekize gelmeden Polis ben oldum.

İbrahim Acun

148

MUHABBETİN SIRASI ŞİMDİ

Aceleyle giden yolcu hele bir bak,

Gel içeri muhabbetin sırası şimdi.

Yorgun görünürsün bir sigara yak,

Akşam muhabbetin sırası şimdi.

Nerden gelirsin, ne has gelirsin?

Kimsin, kimlerdensin, necisin?

İn misin, cin misin neyin nesisin?

Ödek’te muhabbetin galası şimdi.

Aylar oldu kimse gelmez olmuştu,

İnsan yabancı yüz görmez olmuştu,

Bir kelam bir selam vermez olmuştu,

Görek muhabbetin davasın şimdi.

Şirin hanemize pür neşe getirdin,

Sıkılan ruhumu şene erdirdin,

Acun’un hayatını toya erdirdin,

Geldi muhabbetin sırası şimdi.

İbrahim Acun

132

DAĞLARA SORUN BEN YORGUNUM

Deliklikayayı aşa aşa gitmekten,

Taşlarına dolanarak düşmekten,

Aksaya topallaya yürümekten,

Dağlara sorun, ben yorgunum.

Doğru dürüst yoktur yolu yolağı,

Kesmişler ayağını konu konağı,

Taşlı yoldan başka yok olanağı,

Yollara sorun, ben yorgunum.

Ödek’in etrafı dağla çepe çevrili,

Goziçi Koruyla bahacakta sevgili,

Karasarın suları Ödekten vergili,

Derelere sorun, ben yorgunum.

Köyün bir derdine derman olayım,

Bende fazla varsa eksiğine koyayım,

Düşümde gördüğümü neye yorayım,

Ummana sorun, ben yorgunum.

Sorunları çözün, sorun olmadan,

Çevre köylerden geri kalmadan,

Acun aşiretini aydınlat durmadan,

Muhtarıma sorun, ben yorgunum.

İbrahim Acun

EVREN YAPI İNSAN KAPI

Evren bir yapı, insan bir kapı,

Sözüdür çapı, tutana bir tapı.

Bir gün biri gelir, birisi gider,

Dünya evrende böyle dengeler.

Sağlam çürük kim ayırt eder,

Sağır bir değil, iki defa güler.

Amaç nerede bir, araç orada bin,

Gerçek her yerde bir, gölge bin.

Medet muret edep, arama sebep,

Kime güvenirsin, kimine acep.

Hikmeti ne ademi mahrem çeker,

Rüzgar eken tabi ki fırtına biçer.

Dünya hali, ağzında sakız şeker,

Atasözü açık, asıl eder baş çeker.

Benim köyüm Ödek, ilçem Divriği,

Acun her koşulda söyler gerçeği.

İbrahim Acun

153

BİR BALDA BİR ELİ YAĞDA

Meyvenin hası yetişir bağda,

Yabanisi yetişir taşlı dağda,

Acıyı tatlıyla bir tutanların,

Bir eli balda, bir eli yağda.

Vergini versen, var oğlu gibi,

Sözünü söylesen, eroğlu gibi,

Ya görün olduğun gibi olsan,

Ya da olsan, göründüğün gibi.

Kim ki yüksek sesle bağırır,

Kendi eliyle ecelini çağırır,

Solcuya vurup, sağcıyı kayıran,

Bizden sizden diye insan ayırır.

Takdir Allahın, tedbir gerek,

Divriği’den sonra gelir cürek,

Orta dağın tepesindeki karla,

Ağtarla’da soğur mu yürek.

Acun geldi soyundu savaşa,

Amacı ne kavga, ne kargaşa,

İnsana öğüt vermek varken,

Ne diye dertleri alsın başa.

İbrahim Acun

169

ACUN BİR TÜRK

Gök gürültüsü gibi hay eder,

Şimşek gibi çakar bir Türk.

Yağmurla borayla dans eder,

Yıldırım olur akar bir Türk.

Tabiat dilinden dost olan anlar,

Şimşekler yıldırımlar kasırgalar,

Korkularını yok edip kaldırırlar,

Kainatın seçkin çocuğu bir Türk.

Anadolu görkemli bir sahne,

Türkün elleriyle oldu şahane,

Kimse bulamadı, yok bahane,

Buraları dümdüz eden bir Türk.

Anadolu on bin yıl Türk eşiği,

Pilavdan dönenin kırılır kaşığı,

Burada yaşayan tabiatın aşığı,

Buraları imar eden bir Türk.

Dilini düzgün konuş erimesin,

Denizi temiz tut, kirlenmesin,

Vatanımdaki şehit gücenmesin,

Acun Ödek’ten çıkan bir Türk.

İbrahim Acun

182

TÜRKÇE DİLİDİR BENİM DİLİM

Bizim denizimiz Türk dilidir,

O hepimizin bir zenginliğidir,

Kültürümüzü anlatan dildir,